Informacje dla rodziców

Jak pomóc dziecku pokonać stres przed przedszkolem?

 

  1. Przedszkole przedstaw jako przyjazne i bezpieczne miejsce, w którym dziecko pozna wielu nowych przyjaciół. .
  2. Rozmawiaj z dzieckiem o przedszkolurozwiej jego lęki i obawy przed pójściem do przedszkola, dodaj mu otuchy, zapewnij o swoim wsparciu i pomocy w trudnych sytuacjach.
  3. Kształtuj samodzielność i odpowiedzialność dzieckanie wyręczaj, stawiaj wymagania na miarę możliwości (samoobsługa: ubieranie, samodzielność w toalecie, podczas jedzenia, sprzątanie zabawek, pomoc w prostych obowiązkach domowych).
  4. Zapewnij dziecku systematyczny kontakt z rówieśnikamiucz pozytywnych zachowań, stosowania zwrotów grzecznościowych, kontrolowania emocji i stosowania obowiązujących norm społecznych. Zachęcaj do współpracy i współdziałania..
  5. Zapoznaj dziecko z przedszkolemz jego pomieszczeniami, pracującymi tam paniami, rytmem dnia. Weźcie wspólnie udział w Dniach Otwartych oraz Dniach Adaptacyjnych placówki i zajęciach organizowanych dla przyszłych przedszkolaków.
  6. Przygotuj dziecko do przedszkolazachęcaj do rysowania, malowania, pisania. Zaplanuj wcześniej z dzieckiem rozkład dnia uwzględniając czas na odpoczynek, aktywność fizyczną, godzinę pójścia spać.
  7. Przygotuj dziecko do nowych zadańucz dziecko cierpliwości i staranności, zachęcaj do pokonywania trudności i poszukiwania rozwiązań.
  8. Pozwól dziecku zabierać do przedszkola swoją ulubioną zabawkę.
  9. Dotrzymuj słowa i odbieraj dziecko z przedszkola o umówionej porze dnia.

 

 

Na ADHD jest metoda

Rodzice winą za niewłaściwe zachowanie swojego dziecka obarczają często przedszkole. Nie przyjmują do wiadomości, że w kolorowej i wesołej sali jest za dużo bodźców, jak na możliwości systemu nerwowego ich malca. Nieposłuszeństwo, nadmierne rozkojarzenie oraz wyjątkowa impulsywność mogą wskazywać na symptomy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej czyli ADHD.

Na co zwrócić uwagę w przedszkolu?

Dziecko z ADHD ma za mało zdolności do wewnętrznej kontroli i hamowania swojego zachowania. Reaguje szybko, bezmyślnie i często nieadekwatnie do sytuacji, nie potrafi zatrzymać swoich odruchów i tym samym wpędza się w prawdziwe tarapaty. Tendencje te można zauważyć już u 3-latka, jednak im przedszkolak starszy, tym wyraźniej uwydatniają się te cechy.

Na nadpobudliwość psychoruchową mogą wskazywać następujące zachowania dziecka na terenie przedszkola:

  • podczas zabaw i zajęć ciągle się wierci, jest nadmiernie gadatliwe, szybko nudzi się, ma trudność skupienia się na jednej czynności, brakuje mu cierpliwości, wytrwałości;
  • często psuje zabawki, gubi różne rzeczy;
  • nie kończy zabawy lub powierzonych mu zadań;
  • przerywa czynności innym;
  • robi wokół siebie bałagan;
  • łatwo ulega różnym urazom;
  • nie potrafi radzić sobie z porażkami;
  • reaguje zanim pomyśli;
  • ma nad wyraz dużą potrzebę ruchu, niespożytą energię;
  • charakteryzuje się dużą wrażliwością i silną reakcją na bodźce;
  • często popada w konflikty z otoczeniem, bywa trudne w kontakcie, niesforne, nie ma zbyt wielu kolegów;
  • ma kłopoty w podporządkowywaniu się poleceniom;
  • ma silną potrzebę zauważenia, uznania, docenienia.

Każde dziecko z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej, mimo wielu cech wspólnych, jest jednak inne. Nie można w związku z tym poprzestać wyłącznie na obserwacjach wychowawcy. Ważna jest specjalistyczna diagnoza, którą może postawić jedynie psychiatra dziecięcy, psycholog lub neurolog na podstawie wywiadu i obserwacji dziecka.

Jak właściwie reagować w przedszkolu?

Karanie za niewłaściwe zachowanie wynikające z problemów dziecka nie jest dobrą metodą, dodatkowo niszczy w zarodku potencjał rozwojowy, jaki kształtuje się w przedszkolaku. Dziecku może pomóc jedynie zrozumienie trudności i właściwa postawa wychowawcy. Ważne jest szybkie zauważenie problemu i dalsze konsekwentne działanie.

W postępowaniu wychowawczym wskazane są:

  • obserwacja dziecka i analiza jego zachowania pod kątem potwierdzenia objawów schorzenia;
  • podjęcie z rodzicem rozmowy - wywiadu dotyczącego sytuacji rodzinnej dziecka, występowania ewentualnych innych schorzeń;
  • ukierunkowanie rodziców/opiekunów w poszukiwaniu specjalistycznej pomocy – lekarz pediatra (podstawowe badania, eliminacja ewentualnych innych chorób), poradnia psychologiczno-pedagogiczna, lekarz neurolog, psychiatra dziecięcy;
  • udzielenie wsparcia rodzicom – nie należy obwiniać ich za problemy z zachowaniem dziecka;
  • zapoznanie się za zgodą rodziców z dostępną dokumentacją po badaniach – szczególnie ważne jest tutaj zastosowanie się do zaleceń określonych po diagnozie psychologiczno-pedagogicznej;
  • właściwa opieka i odpowiednie dostosowanie metod wychowawczych;
  • przemyślana organizacja przestrzeni i czasu zajęć dziecka;
  • stworzenie warunków umożliwiających uruchomienie pozytywnego potencjału przedszkolaka, jego inteligencji, pomysłowości, twórczości, otwartości, spontaniczności i wrażliwości.

Wskazówki do pracy z dzieckiem z ADHD

  1. Indywidualizacja podejścia, poświęcenie więcej uwagi niż innym dzieciom.
  2. Zwracanie się bezpośrednio do dziecka z jednoczesnym kontaktem wzrokowym.
  3. Kierowanie poleceń w formie krótkiej, nawet jednowyrazowej.
  4. Zachęcanie do powtórzenia przez dziecko poleconych mu treści zadań.
  5. Naprowadzanie, jeśli malec zagubił się w realizacji zadania.
  6. Popieranie poleceń gestami, doprowadzanie dziecka do miejsca zadania.
  7. Dbanie o ograniczanie lub zmniejszanie bodźców podczas realizacji przez dziecko zadań przedszkolnych.
  8. Dzielenie stolika razem z dziećmi bardziej zrównoważonymi, spokojniejszymi.
  9. Niezadawanie długich zadań do wykonania.
  10. Niewydawanie długich poleceń.
  11. Dostrzeganie pozytywnych stron w zachowaniu dziecka, podkreślanie nawet częściowo dobrze wykonanego zadania.
  12. Jasne określanie zasad pracy w grupie – przy ich rozliczaniu konieczna jest konsekwencja oraz jednomyślność pomiędzy wychowawcą a rodzicami.
  13. W porę właściwe ukierunkowywanie energii dziecka w zabawach ruchowych, angażowanie w zajęcia wymagające wysiłku fizycznego.

Kontakt z rodzicami

W pracy wychowawczej nie należy zapominać o właściwej, czyli efektywnej organizacji współpracy z rodzicami. Stały kontakt i porozumienie są bezdyskusyjnym sprzymierzeńcem w skutecznym oddziaływaniu na dziecko.

W uzasadnionych przypadkach niezbędna bywa współpraca przedszkola ze specjalistami wspierającymi proces wychowania (pedagogiem, psychologiem).

W postępowaniu pedagogicznym nie można wykluczyć również sytuacji, w której rodzice nie będą dostrzegać i rozumieć problemu lub też nie będą chcieć zaakceptować diagnozy. Rolą nauczycieli w przedszkolu jest uświadomienie opiekunom trudności dziecka i właściwe ukierunkowanie dalszego postępowania wychowawczego.

 

 

Przedszkole Miejskie Nr 2 w Lubartowie

Przedszkole Miejskie Nr 2 w Lubartowie
ul. Kościuszki 1
21-100 Lubartów
tel.: 81 855 25 36
email: przedszkole.miejskie2@wp.pl